چگونه فراموشت کنم تورا

نوشته شده توسط احسان در یکشنبه هفتم تیر 1388 ساعت 17:52 موضوع | لینک ثابت

دوست دارید بدانید که چطور احساسات گرم و سوزان معشوقه تان را ارضاء می کنید؟ فال در مورد سبک بوسیدن متولدین ماه های مختلف است. امیدواریم با خواندن این فال بتوانید با شخصیت معشوقتان بیشتر آشنا شوید و ببینید که لب هایتان چه سرنوشت عشقی برای شما رقم می زند!

برج حمل (فروردین)
بوسه های شما تند و سریع و بسیار پرحرارت هستند که نشانگر حس شهوتران و لذت طلب شماست، اما این احساس داغ و سوزان خیلی زود فروکش می کند.


برج ثور (اردیبهشت)
بوسه های شما با تعلل صورت می گیرد اما بوسه هایی ژرف و با احساس هستند که پی در پی می آیند و می آیند و…


برج جوزا (خرداد)
بوسه های شما با فوران خنده، لبخند و مسخره بازی قطع می شود.

برج سرطان (تیر)
بوسه های شما گرم و لطیف است، و دوست دارید تا ابد به آن ادامه دهید…


برج اسد (مرداد)
بوسه های شما وحشی و پراحساس، همراه با چنگ زدن و گاز گرفتن است. هیچگاه موقع بوسیدن از بروز احساسات خود جلوگیری نمی کنید و دوست دارید دیگران شما را به این خاطر تشویق کنند.


برج سنبله (شهریور)
بوسه های شما بسیار دقیق، ظریف و ماهرانه است و معشوقتان زمانی متوجه آن می شود که شما کارتان را تمام کرده اید

برج میزان (مهر)
آن قدر نگران وضعیت تنفستان هستید که نمی توانید خوب به بوسیدنتان بپردازید.


برج عقرب (آبان)شما خیلی زود از بوسیدن می گذرید و به سراغ چیزی می روید که پشت سر آن برسد.

برج قوس (آذر)
بوسه های شما غافلگیر کننده و خود به خودی هستند که باعث می شود معشوقتان بیش تر و بیش تر طلب کند.


برج جدی (دی)
بوسه های شما لحظه ی خلاص شدن و آزادی از استرسی است که در طول روز اسیرتان کرده است.

برج دلو (بهمن)
بوسه های شما خیس و با کثیف کاری همراه است و هنگام بوسیدن چشمانتان را باز نگاه می دارید!

برج حوت (اسفند)
بوسه های شما رویایی، خیال انگیز، عاشقانه و ابدی است 

نوشته شده توسط احسان در یکشنبه هفتم تیر 1388 ساعت 17:45 موضوع | لینک ثابت

مطمئن باش و برو ضربه ات کاری بود

دل من سخت شکست

و چه زشت به من و سادگیم خندیدی

به من و عشقی پاک که پر از یاد تو بود

و خیالم میگفت

تا ابد مال تو بود

تو برو

برو تا راحت تر تکه های دلم را آرام سر هم بند زنم .

نوشته شده توسط احسان در یکشنبه هفتم تیر 1388 ساعت 17:37 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط احسان در یکشنبه هفتم تیر 1388 ساعت 17:35 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط احسان در یکشنبه هفتم تیر 1388 ساعت 17:33 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط احسان در یکشنبه هفتم تیر 1388 ساعت 17:30 موضوع | لینک ثابت

آدامس : تنها چيزی كه توی دهان خانم ها بند می شود!
آدم خوار: انساندوست افراطی!
آدم مغرور: كسی كه اگر جلاد بخواهد گردنش را بزند بگويد: يه وجب بلند تر بزن!
احمق: كسی كه دختر همسايه را در تاريكی نبوسد!
ادب : يعنی كمك به يك خانم زيبا در عبور از خيابان حتی اگر به كمك احتياج نداشته باشد!
ازدواج : قمار زندگی است و در قمار معمولا برد با كسی است كه بيشتر تقلب كند!
الكل : مايع گرانبهايی كه همه چيز را محفوظ نگاه می دارد مگر اسرار را!
اوراقچی : تنها موجودی كه زنها را بهترين رانندگان دنيا ميداند!
ايده آل : شوهری كه بتواند با زنش بهمان دقت و ملايمتی كه در مورد اتومبيل تازه اش دارد رفتار كند!
بز بيار : فلك زده ای كه زنش زشت و كلفتش بيريخت باشد!
بوسه : تصادفی كه فقط يك سيلی به آدم ضرر می زند!
بيست سالگی : دورانی كه پسر ها دنبال معشوقه می گردند ، دختر ها دنبال شوهر!
چشم : عضوی كه چشم چرانها با آن ارتزاق می كنند!
خسيس : كسی كه وقتی خانه اش آتش می گيرد برای اينكه پول تلفن ندهد تا اداره آتش نشانی بدود!
خوش بين : مردی كه تصور كند وقتی زنی پای تلفن خداحافظی كند گوشی را خواهد گذاشت!
دست : عضوی كه در سينما نزد صاحبش بند نمی شود!
دوران تجرد : دورانی كه معمولا برای مردها بعد از ازدواج شروع می شود!
رفيق : كسی كه هميشه به شما مقروض است!
رقص : بهم چسبيدن با اتيكت دو جنس مخالف!
زوج ايده آل : شوهر كر و زن لال!
سو ء ظن : سعی در دانستن چيزی كه بعدا" انسان آرزو می كند ای كاش آنرا نمی دانست!
سينما : جايی كه پشت سر شما حرف می زنند!
عشق : دردسری كه برای فراموش كردن آن بايد عشق تازه تری پيدا كرد!
سرخ پوست : مرد خوشبختی كه وقتی زنی او را می بوسد صورتش ماتيكی نمی شود!
سنجاق قفلی : تنها قفلی كه بدون كليد باز می شود!
ماچ : بوسه ای كه هنوز رنگ آرتيستی نگرفته!
مرد مجرد : كسی كه هنوز عيوبی دارد كه خودش نمی داند!
معجزه : دختر خانمی كه زنگ آخر جيم شود و به سينما نرود!
موش : خانم هايی كه نصف شب به جيب شوهر هايشان شبيخون می زنند!
هالو : شوهری كه دستكش ظرفشويی را بجای اندازه دست خودش ، اندازه دست زنش بخرد

نوشته شده توسط احسان در یکشنبه هفتم تیر 1388 ساعت 13:13 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط احسان در یکشنبه هفتم تیر 1388 ساعت 1:40 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط احسان در شنبه بیست و نهم فروردین 1388 ساعت 8:57 موضوع | لینک ثابت

سلام.... مدت ها میگزره.... وبلاگ من هم دیگه کم  کم میره که ۴ سالش بشه.... هی خدا پیر شدیمو کسی بمون نگفترم  بابا جی..... به هر حال گفتم یه خونه تکونی اساسی کنم گرچه زیبایی این خونه به همین گردو خاکاشا.....

خلاصه اینکه اومدیم عرض ادبی کنیم و سپس رفع زحمت...

به هر ترتیب آرزوی سالی خوی برای تک تک شکما دوستان دارم....

نوشته شده توسط احسان در شنبه بیست و نهم فروردین 1388 ساعت 8:41 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط احسان در پنجشنبه پانزدهم اسفند 1387 ساعت 14:26 موضوع | لینک ثابت

چند ساليه حوالي 25 بهمن ماه (14 فوريه) که مي شه، هياهو و هيجان رو تو خيابون ها مي بينيم. مغازه ها از اجناس کادويي لوکس و فانتزي غلغله مي شوند. همه جا اسم valentine به گوش مي خوره. حالا ببينيم که اين valentineاز کجا اومده:


" در قرن سوم ميلادي که مطابق مي شود با اوايل امپراتوري ساساني در ايران، در روم باستان فرمانروايي بوده به نام کلوديوس دوم. کلوديوس عقايد عجيبي داشته. از جمله اين که سربازي خوب خواهد جنگيد که مجرد باشه(!). از اين رو ازدواج را براي سربازان امپراتوري روم غدقن مي کنه. کلوديوس به قدري بي رحم و فرمانش به قدري قاطع بود که هيچ کس جرأت کمک به ازدواج سربازان رو نداشت. اما کشيشي بهنام والنتيوس (والنتاين) مخفيانه عقد سربازان رومي را با دختران محبوبشان جاري مي کرد. کلوديوس دوم از اين جريان خبردار مي شه و دستور مي ده که والنتاين را به زندان بندازند و سرانجام کشيش به جرم جاري کردن عقد عشاق، با قلبي عاشق اعدام مي شه. بنابراين او را به عنوان فدايي راه عشق مي دونند و از آن زمان نهاد و سمبلي مي شه براي عشق!"
کمتر کسيه که بدونه در ايران باستان ، نه مثل رومي ها از سه قرن بعد از ميلاد، که از بيست قرن قبل از ميلاد، روزي موسوم به روز عشق بوده!


جالبه که بدونيد اين روز در تقويم جديد ايراني دقيقا مصادفه با 29 بهمن، يعني فقط 4 روز بعد از والنتاين فرنگي! اين روز "سپندارمذگان" يا "اسفندارمذگان" نام داشته. فلسفه ي بزرگداشت اين روز به عنوان "روز عشق" به اين صورت بوده که در ايران باستان هرماه را سي روز حساب مي کردند و علاوه بر اينکه ماه ها اسم داشتند، هر کدوم از روزهاي ماه هم يک نام داشتند. مثلا روز اول،"روز اهورامزدا"، روز دوم ، "روز بهمن" (سلامت، انديشه) که اولين صفت خداونده. روز سوم، "ارديبهشت" يعني راستي و پاکي که باز از صفات خداوند است. روز چهارم "شهريور" يعني شاهي و فرمانروايي آرماني، که خاص خداوند است و روز پنجم، "سپندارمذ" بوده.


سپندارمذ لقب ملي زمين است. يعني گستراننده، مقدس، فروتن. زمين نماد عشقه؛ چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي ورزه. زشت و زيبا رو به يک چشم نگاه مي کنه و همه را چون مادري در دامان پر مهر خودش امان مي ده. به همين دليل در ايران باستان، اسپندارمذگان را به عنوان نماد عشق مي پنداشتند. در هر ماه، يک بار، نام روز و ماه يکي مي شده. که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن مي شد، جشنيترتيب مي دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمين روز هر ماه مهر نام داشت که در ماه مهر، "مهرگان" لقب مي گرفت. همين طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ يا اسفندارمذ نام داشت، جشني با همين عنوان مي گرفتند.